5 Ekim 2011 Çarşamba

Pencereler

Bütün korkularımı alıyorsun.
Seni düşünmek yetiyor buna.
Bazense büsbütün korkutuyorsun.
Sınırları karışmış zihnimin atlasında
İyi ile kötü, yalancı ile dürüst tarafım iç içe,
Muhtelif hakikatler bulanık ve birbiriyle çelişik.
Nefes nefese kalmış havsalam, yorgunum.
Pencerem buğulu, göremiyorum.
Seni sevmek, firar edip bu kargaşadan
Dağlara sığınmış münzevi duygu.
Seni düşünmek...
Birden bir pencere beliriyor
Kırık camlı tahta bir pencere fakir bir evde.
Seni seyrediyorum.
Saçlarına yağmur düşüyor.
(Onca yılın yorgunluğunu ve kırgınlığını
Bir tebesümün telafi ediyor.)
Bilirsin, görmeden yaşayabilirim.
Ancak penceresiz yaşayamam.
Seni düşünüyorum.
Gözlerinin rengine çalıyor
Gözümün değdiği bütün renkler
Sen olmasan âmâ kalıyor
Hayata açılan tüm pencereler.

3 yorum:

  1. tüm tebrikler, alkışlar sana.

    "Bilirsin, görmeden yaşayabilirim.
    Ancak penceresiz yaşayamam."

    en beğendiğim yeri şiirinin.

    YanıtlaSil
  2. sevgili dostum bu mültefit tavırların beni mahcup ediyor. teşekkürler...

    YanıtlaSil

Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.