25 Mayıs 2011 Çarşamba

Sar Beni Melankoli

  Sar beni melankoli, güz baharı esir almışken
  Somurtup duruyorken dışarıda  bulutlar
  Güneş milyonlarca uzaktayken
  Ve karamsarlığın hayaleti ruhunu ele geçirmişken
  Bu şehrin, bu sokakların.
  Sar beni melankoli, ki yabancısı değilim bunların.
  Nasıl yıkıldığını bilirim dağların.
  Yabancısı değilim!
  Yakmaya çalışırken ümidin ateşini
  Aniden bastıran kararsız yağmurların,
  Güneşin ışığı ruhuma dolmak üzereyken
  Etrafımı saran simsiyah bulutların.
  Sar beni melankoli, bitmez çelişkilerim,
  Bitmez içimdeki umut. Yabancısı değilim!
  Sonsuzuğuyla mavi gökyüzüne bakarken
  Bir kuşun özgürlüğe çarpan kalbindeki heyecanın.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.