askerlik biter ve kuşlar döner uzun yağmurlardan sonra bir gün*

zorlu bir kış geçirdim*nefti. ama geçti.güzel bitti. neyse ki hayatta her şey umduğumuz ve öngördüğümüz gibi gerçekleşmiyor ki Allah çok adildir ki sabrı verene binler şükürler. sabırda sırlı bir hakikat var. ama beklemekte değil. yani kuru beklemek:atalet. atalet öldürücüdür, çok tehlikelidir. uzak durmak lazım.

Şafak 107

Askerken günler çok güzel geçiyor. Çok güzel arkadaşlar edindim. Herkesle aram çok iyi. Öğle yemeklerinde verilen  ucuz çikolatalarla beslemeye çalıştığım toraman kediler, kışlanın en kuytu yerinde ormanlık içinde bulunan kule 16'nın gece nöbetlerinde bana eşlik eden madde ötesi aleme ait cinler, periler ve yegane mahrem alanım olan dolabımı ortaklaşa kullandığım tıfıl hamam böcekleri de dahil herkesle çok iyi anlaşıyorum. Tabii askeri yıpratmaya ve yıldırmaya çalışan herif-i naşerif komutanlarla ve insanı evrim teorisinin gerçekliğine inandırmak için elinden geleni yaparcasına andavalca davranan bazı askerlerle uğraşmak gibi zorluklar da yok değil. Bu tür sıkıntılı durumlarla karşılaşınca ''Allah sabredenlerle beraberdir'' ayetini tahattur ederek veya Cevşen-i Kebirin en güzide bölümlerinden terennüm ederek ancak ferahlayabiliyorum.

Bu arada bilinçaltım tahayyülü zorlayan sinkaflı küfürlerle dolup taşmış durumda. Askerden sonrası için ciddi planlarım vardı ama her şeyi bir kenara bırakıp ağzına küfür değmemiş bir nesil yetiştirmeye adayabilirim kendimi.

Bilimsel Yöntemle Hakikati Ararken..

Bütün sevgilerde bencillik vardır, en doğal, en içten sevgi de bile, bir annenin yavrusuna karşı duyduğu sevgide bile, öldüğünde arkasından ağladığımız insana olan sevgide bile. Ama ne garip, bizi bencilliğimizden kurtarabilen bir duygu varsa o da yine sevgidir.

Not: Bilimsel yöntem ile hakikati ararken türlü paradokslara rast geldim.

Denizkuşları Uçamazdı Mutsuzluğunda

Aralıksız dalgalarla bir kıyıyı
Birlik olur döverdi rügarla,
fırtınalar kopar, sular kabarır,
denizkuşları uçamazdı mutsuzluğunda.

Durulduğunda yağmursonrasının
dinginliği -bir çağıltının dinmesi-
beklenmedik bir sessizlik:
Ansızın yetişir bir ırmak, yatağına dönerdi

Dinginliğin sona erdiği yerdi,
bir nehir denize erişir gibiydi gözleri.

Roni Margulies

Yusuf'u Aramalı Kenan Kuyusunda

Kim harlandırıp yüreğinde ateşi

Kıyametini büyütmezse

Ve hesaplaşmazsa kendisiyle

Ateşten kurtulmayacaktır

Kim doğruysa Aramalı Yusuf'u

Kenan Kuyusunda

Değilken mısıra sultan

Ey inanan

Sen ey inanan

Aracısız konuş kendinle 

Gülten Akın

Bazı günler...

Bazı günler metrobüsün, tramvayın, metronun, vapurun ya da şehrin en kalabalık caddelerinin ve en meskun semtlerinin insanın ruhunu içine çekip boşluklardan savuran birer kara delikten farkı olmasa da, bugün, dışarıdaki iç karartıcı bulutlara rağmen, kendimi çocukluk yıllarımda yaz gecelerinde uzak çalılıklardan gelen kurbağa vıraklamaları eşliğinde gökyüzünde dizilmiş yıldızlarla misket oynadığım zamanlardaki kadar güçlü ve neşeli hissediyorum...

Kim Bilir Belki De Hüzün Yanılsamadır

Deniz kokusunun, çayın ve karanlık bir gecede yağan bembeyaz karın hüznü giderdiği elbette yanılsamadır. Kim bilir belki de hüzün yanılsamadır.Ya da kim bilir belki birbirini sönümleyip duran geçici mutluluklar-mutsuzluklar yanılsamalardan ibarettir. Ya da belki de bilge ve mütakki insan Muhammed İkbal'in dediği  gibi hüzün ve ıstırap, tüm hayatını müşahade edebilmesi için insana verilmiş ilahi bir hediyedir. Ki Puslu Kıtalar Atlası'nda Uzun İhsan Efendi demiyor muydu, yaşananlar ne kadar acı olursa olsun en büyük mutluluk bu dünyanın şahidi olmaktır diye.